Staking is het proces waarbij je digitale munten "vasthoudt" in een wallet om het netwerk van een specifieke blockchain te ondersteunen. Dit mechanisme wordt gebruikt door blockchains die werken op basis van Proof of Stake (PoS). In plaats van energieverslindende computers (miners), gebruikt dit systeem de munten van gebruikers om transacties te valideren.
Hoe werkt het op een exchange?
Normaal gesproken is staking technisch ingewikkeld, maar veel exchanges bieden 'Soft Staking' of 'Managed Staking' aan. De exchange doet dan al het zware werk:
- Activering: Je kiest in je dashboard welke munten je wilt staken.
- Validatie: De exchange voegt jouw munten samen met die van andere gebruikers om een 'validator node' te draaien.
- Beloning: De blockchain keert beloningen uit aan de exchange, die deze vervolgens (na aftrek van een kleine commissie) verdeelt onder de deelnemende gebruikers.
Verschillende vormen van Staking
- Flexible Staking: Je kunt je munten op elk moment weer opnemen of verhandelen. De beloningen zijn vaak iets lager.
- Locked Staking: Je zet je munten vast voor een bepaalde periode (bijv. 30, 60 of 90 dagen). In ruil voor dit tijdelijke verlies van liquiditeit ontvang je een hogere rente (APY).
De risico's en aandachtspunten
Hoewel staking aantrekkelijk lijkt, zijn er belangrijke factoren om rekening mee te houden:
- Unstaking periode: Bij veel blockchains duurt het enkele dagen tot weken voordat je munten weer vrijgegeven worden nadat je bent gestopt met staken.
- Volatiliteit: Als de koers van een munt met 20% daalt terwijl je 5% rente verdient, sta je onderaan de streep nog steeds in de min.
- Slashing: Als de exchange (de validator) zich niet aan de regels van het netwerk houdt, kan de blockchain een deel van de gestaakte munten als straf inhouden. Goede exchanges hebben hier vaak verzekeringen voor.
Rekenvoorbeeld: Als je 1000 munten staked tegen een jaarlijks percentage (APY) van 6%, heb je na een jaar 1060 munten, ongeacht wat de koers van de munt op dat moment doet.